این یک داستان واقعی است که در ژاپن اتفاق افتاده است.

شخصی دیوار خانه اش را برای نوسازی خراب می کرد.خانه های ژاپنی دارای فضایی خالی بین دیوارهای چوبی هستند. این شخص در حین خراب کردن دیوار  در بین ان مارمولکی را دید که میخی از بیرون به پایش کوفته شده است.

 دلش سوخت و یک لحظه کنجکاو شد .وقتی میخ را بررسی کرد تعجب کرد این میخ ده سال پیش هنگام ساختن خانه کوبیده شده بود!!!

چه اتفاقی افتاده؟

مارمولک ده سال در چنین موقعیتی زنده مونده !!!در یک قسمت تاریک بدون حرکت.

چنین چیزی امکان ندارد و غیر قابل تصور است.

متحیر از این مساله کارش را تعطیل و مارمولک را مشاهده کرد.

تو این مدت چکار می کرده؟چگونه و چی می خورده؟

 همانطور که به مارمولک نگاه می کرد یکدفعه مارمولکی دیگر با غذایی در دهانش ظاهر شد .!!!

مرد شدیدا منقلب شد.

ده سال مراقبت. چه عشقی ! چه عشق قشنگی!!!

اگر موجود به این کوچکی بتواند عشق به این بزرگی داشته باشد

 پس تصور کنید ما تا چه حدی می توانیم عاشق شویم اگر سعی کنیم.

ولادت مولای متقین امیرالمومنین (ع) و روز پدر را به همه شما عاشقان اهل بیت و همه پدران نازنین و مردان جوانمرد این کره خاکی تبریک و تهنیت عرض میکنم

امیدوارم در چنین روز بزرگی قلبهایمان را به نور مولود کعبه نورانی سازیم و فراموش نکنیم که میلاد کسی را جشن می گیریم که برای خودش همه کس بود و اسوه عدل و معرفت و انسانیت بود کسی که انعکاس خداوند برای جهانیان بود و همه صفات خوب در او خلاصه میشد.

امیدوارم در این روز قدر دادن زحمات پداران دلسوزمان باشیم و دستانشان را به پاس زحماتی که برای ما کشیدن ببوسیم و تنها با کلامی از صمیم قلب خستگی را از تنشان بیرون بیاوریم.

پدران فراموش شده را به یاد بیاوریم و برای رفته ها دعا کنید و برای آنکس که مقامش را از یاد برده نیز دعا کنید که در این روز به یاد بیاورد که پدر بودن موهبتیست الهی و شکر گذار باشد.

خوش به سعادت آنکس که نه تنها نام او علی است بلکه منش او علی واراست .

روزی اشخاصی از امام علی خواستند تا خدا را چنان توصیف کند که  گویی خدا را با چشم سر دیده اند  و امام در حالی که رنگ از رخسارشان پریده بود  آغاز کردند:

((( ستایش خداوندی را سزاست که حواس پنجگانه او را درک نکنند و مکان ها او را در بر نگیرند و دیدگان او را ننگرند و پوشش ها  او را پنهان نسازند. با حدوث آفرینش ازلی بودن خود را ثابت کرد و با پیدایش انواع پدیده ها وجود خود را اثبات فرمود و با همانند داشتن مخلوقات ثابت شد که خدا همانندی ندارد .خدا در وعده های خود راستگو و برتر از آن است که بر بندگان ستم روا دارد.میان مخلوقات به عدل و داد رفتار کردو در اجرای احکام عادلانه فرمان داد.

حادث بودن اشیا گواه بر ازلیت او  و ناتوانی پدیده ها دلیل قدرت بی مانند او و نابودی پدیده ها گواه دائمی بودن اوست . خدا یکی است نه با شمارش . همیشگی است نه با محاسبه ی زمان .برپاست نه با نگهدارنده ای. اندیشه ها او را می شناسند نه با درک حواس. نشانه های خلقت به او گواهی می دهند .نه به حضور مادی.فکرها و اندیشه ها بر ذات او احاطه ندارندکه با آثار عظمت خود بر آنها تجلی کرده است. و نشان داد که او را نمی توانند  تصور کنند و داوری این ناتوانی را بر عهده فکرها و اندیشه ها نهاد.بزرگی نیست دارای درازا و پهنا و ژرفا که از جسم بزرگی برخوردار باشد و با عظمتی نیست که کالبدش بی نهایت بزرگ و ستبر باشد.بلکه بزرگی خدا در مقام و رتبت . و عظمت او در قدرت و حکومت اوست.)))